Artikel in MUG

Also available in: Engels

Slangenpand

Kunstenaarscollectief de Slang voert al jaren strijd voor het behoud van het Slangenpand, een kunstzinnige ontmoetingsruimte in hartje binnenstad. Het stadsdeel gelooft erin maar De Key dreigt roet in het eten te gooien.

Het slangenpand is vooral bekend om zijn opvallende gevel: van boven naar onder kronkelt op een overwegend helgeel vlak een kleurige slang. Achter die opvallende gevel werkt en woont al dertig jaar een kunstenaarscollectief dat zich de Slang noemt. Op de begane grond is een ruime ‘openbare kunstruimte’, waar activiteiten plaatsvinden als filmavondjes, exposities en theatervoorstellingen. Daarmee doet het collectief wat terug voor de buurt.
Toch pakken zich donkere wolken samen boven het zo zonnig ogende Slangenpand. Het collectief worstelt al meer dan vier jaar met een slepende procedure, waarin minstens vijf partijen zijn betrokken: stadsdeel Centrum, de gemeente, eigenaar woonstichting De Key, non-profitorganisatie BOEi (die zich bezighoudt met het herbestemmen van cultureel erfgoed, zoals het Slangenpand) en de kunstenaars zelf. Of, zoals PvdA-duodeelraadslid Otto Reuchlin het tijdens de zoveelste behandeling in de commissie Bouwen en Wonen van stadsdeel Centrum samenvatte: ‘It takes five to tango’.
Het stadsdeel heeft beloofd het pand van De Key te kopen voor het kunstenaarscollectief. Daar is €900.000,- voor gereserveerd. De vraagprijs van De Key is echter 2,6 miljoen. Dan is er nog de gemeente Amsterdam, waarvan niet duidelijk is of die een bedrag wil of kan ‘bijpassen’, zijn er twijfels over de marktconforme vraagprijs van De Key en wordt openlijk getwijfeld of De Key het pand überhaupt aan het stadsdeel wil verkopen. Boze tongen beweren dat de woonstichting er liever luxe koopwoningen van maakt. Een ware slangenkuil dus. Eind december 2013 is in elk geval nog steeds niet duidelijk of het Slangenpand gekocht gaat worden en voor welke prijs. Uiteindelijk beslist de stadsdeelraad Centrum daarover.
Op een donderdagmiddag zit een clubje kunstenaars, bewoners en sympathisanten bijeen in de gemeenschappelijke ruimte. Het is de vergadering van de ‘donderdagmiddagclub’. Hier worden de wekelijkse activiteiten bedacht en georganiseerd maar er wordt ook vrijuit over kunst gepraat. Thee gaat rond en sjekkies worden gedeeld. De meeste aanwezigen dragen sjaals, echt warm is het hier niet.

Culturele vrijplaats op ‘triple A locatie’

De deelnemers zijn strijdbaar maar ook cynisch, murw door het jarenlange politieke getouwtrek. Niet vreemd, want in het ongunstigste geval verliezen ze hun woon- én werkruimten.
Patrick van Haaster woont al zo’n drie jaar in het Slangenpand. “Ik zie mezelf niet in de eerste plaats als kunstenaar, want ik doe eigenlijk van alles. Ik heb er mede voor gezorgd dat dit pand is wat het nu is: ik houd me bezig met de public relations, bedenk activiteiten en zet me in voor het behoud van het Slangenpand.”
In zijn woonatelier kijkt Patrick even later uit het raam de Spuistraat in en wijst. “Zie je nou wel?” zegt hij. Op straat staat een toerist die een foto maakt van de beroemde gevel van het slangenpand. “Dat gebeurt dus de hele dag! Deze plek is voor veel mensen heel bijzonder en gewoon een toeristische attractie!”
In de rommelige, doch gezellige kamer van Patrick heeft vannacht een aantal van de uitgeprocedeerde asielzoekers uit de Vluchtkerk geslapen, net als aan de overkant in het pand van Vrankrijk. De slaapzakken liggen er nog. Het woonatelier doet in niets denken aan wat het misschien over enkele jaren zal zijn: een luxe koopappartement voor yuppen. “Ik deel de keuken, douche en het toilet met mijn vrienden van hiernaast. Het is misschien niet veel maar voor mij genoeg. Waarom zou iedereen in de pas moeten lopen?”
Bewust of onbewust legt Patrick hiermee de spagaat bloot waarin de Tabakspanden, inclusief het Slangenpand, zich bevinden. Stadsdeel en gemeente zouden graag zien dat deze creatieve vrijplaats voor de binnenstad behouden blijft maar de locatie is peperduur en woningcorporatie De Key heeft elke euro had nodig. Maar als straks dit stukje Amsterdam massaal door hardwerkende tweeverdieners zonder kinderen wordt bewoond, verdwijnt het levendige karakter van deze straat en wordt het er een van zovelen.
De behandeling in de commissie Bouwen en Wonen van stadsdeel Centrum gaat in januari verder. Dan valt wellicht een beslissing over de toekomst van het Slangenpand.

Voor meer informatie en de programmering van het Slangenpand: www.deslang.nl. Het is ook mogelijk om daar de petitie te tekenen voor het behoud van het pand.

Tekst Jos Verdonk Beeld Sandra Hoogeboom

Share

No Comments:

Add a Comment